دنیای دندان پزشکی

هدف این سایت آشنایی هر چه بیشتر دوستان با حفره دهان، انواع بیماریهای شایع و روشهای درمان مربوطه و کلا بیمار، دندانپزشک و حرفه دندانپزشکی ایست. امید است در وقتی که صرف خواندن این مطالب مکنید مطالبی کاربردی و مفید فرا گرفته و آنها را در مسیر سلامت هر چه بیشتر دهان و دندان بکار گیرید. باعث خوشحالی و دلگرمی ایست که سئوال، پیشنهاد، انتقادی و یا هر مطلبی را که لازم دانستید مطرح فرماید.این سایت شامل اطلاعاتی به زبان فارسی در زمینه مسائل عمومی و اختصاصی دهان و دندان و حرفه دندانپزشکی میباشد.

نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٦

توصیه ما به شما فقط خلاصه می شود درهمیشه مسواک زدن








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٥

بافتهای نگهدارنده اطراف دندان یعنی “ Periodental " از دو واژه یونانی به معنای « اطراف دندان » تشکیل شده است. بافتهای نگهدارنده اطراف دندان می‌توانند به انواع مختلفی از بیماریها مبتلا شوند که همگی در اثر عفونت باکتریایی لثه‌ها، استخوان و رباطهایی که از دندان حمایت کرده و آنها را در داخل آرواره نگه می‌دارند، به وجود می‌آیند. بیماریهای بافتهای نگهدارنده اطراف دندان معمولاً بدون درد بوده و ممکن است پیشرفتی آهسته یا کاملاً سریع داشته باشند. بدون معاینه منظم دندانها ، ممکن است تا آسیب شدید بر لثه‌ها و استخوانهای آرواره از بیماری بافتهای نگهدارنده اطراف دندانهای خود مطلع نشوید و آنگاه دیگر از دست رفتن دندان غیر قابل اجتناب خواهد بود.

مقدمه

 

دندانهای شما برای یک عمر باید کار کنند و با مراقبت مناسب نیز از پس این کار بر می‌آیند و این به معنای مسواک زدن روزانه و تمیز کردن بین دندانها در طول روز و پاکسازی صحیح و منظم دندانها است تا از بیماریهای بافتهای نگهدارنده اطراف دندان جلوگیری شود. بیماریهای بافتهای نگهدارنده اطراف دندان علت عمده از دست رفتن دندانها در بزرگسالان است، ولی می‌توان از این بیماریها پیشگیری کرد.

بیش از نیمی از افراد بالای ١٨ سال حداقل در مراحل اولیه زندگی تا حدی درگیر بیماری بافتهای نگهدارنده اطراف دندان هستند. پس از 35 سالگی، تقریباً سه چهارم بزرگسالان دچار نوعی بیماری بافت اطراف دندان می‌باشند. با این همه، بیماریهای بافت اطراف دندان می‌تواند در هر سنی اتفاق بیافتد. حتی کودکان پنج یا شش ساله هم می‌توانند علائم بیماریهای بافت اطراف دندان را نشان دهند. برای پیشگیری از این بیماریها لازم است بدانید چه عواملی باعث ایجاد این نوع بیماریها می‌شود، عادات بهداشتی خوبی برای حفظ سلامت دهان و دندان خود داشته باشید و تحت مراقبت منظم قرار گیرید.
بیماریهای بافتهای اطراف دندان در اثر انواعی از باکتریهای موجود در پلاک Plague ( لایه چسبنده بی رنگی از باکتریها که بطور مداوم بر روی دندانها تشکیل می‌شود ) بوجود می‌آید. این باکتریها سمومی ( Toxins ) از خود ترشح می‌کنند که لثه‌ها را تحریک کرده و منجر به از هم گسیختگی اتصال بافتهای لثه به دندانها می‌شود. به مرور زمان این سموم می‌توانند بافتهای لثه را از بین برده و با پیشرفت عفونت به ضایعات استخوانی منجر شوند.

بعلاوه ، پلاکی که از روی دندان برداشته نمی‌شود می‌تواند با مواد دیگر ترکیب شده و به رسوب سخت و متخلخلی به نام جرم دندان ( Calculus ) یا باره مبدل می‌شود. جرم روی سطح دندان و بالای خط لثه ممکن است در بیماریهای بافتهای اطراف دندان دخالتی نداشته باشد. اما وجود جرم بر روی سطح ریشه دندان و زیر لثه‌ها برداشتن پلاک و باکتریهای جدید را دشوارتر می‌سازد. برخلاف پلاک که خودتان می‌توانید آن را از سطح دندان بردارید، فقط دندانپزشک یا بهدار دهان و دندان می‌تواند جرم یا باره دندان را بر طرف کند.
شکلهای مختلفی از بیماریهای لثه‌ای و بافتهای اطراف دندانی وجود دارد که شایعترین آنها عبارتند از : التهاب لثه (Gingivitis) و التهاب بافتهای نگهدارنده اطراف دندان ( Periodontitis). التهاب لثه ( ژنژویت ) اولین مرحله بیماریهای بافتهای اطراف دندان بوده و قابل برگشت است. با این وجود ، در صورت عدم معالجه ممکن است به بیماری وخیم تری منجر شود. پریودنتیت یا التهاب بافتهای اطراف دندان مراحل پیشرفته‌تر بیماریهای بافتهای اطراف دندان است. در این حالت لثه‌ها ، استخوان و سایر ساختارهایی که از دندانها محافظت می‌کنند، آسیب می‌بینند. ممکن است دندانها شل شده و بیفتند یا احتیاج به کشیدن پیدا کنند. در این مرحله برای پیشگیری از ضایعات دندانی به درمانهای پیچیده‌تری احتیاج است.

گر چه بیماریهای بافتهای اطراف دندان در اثر پلاک ایجاد می‌شود، تعدادی از عوامل دیگر می‌توانند احتمال خطر ، شدت و سرعت پیشرفت این بیماریها را افزایش دهند.

افرادی که تنباکو می‌کشند یا می‌جوند در مقایسه با کسانی که اصلا" تنباکو مصرف نمی‌کنند به احتمال بیشتر و با شدت بیشتری دچار بیماریهای بافت اطراف دندان می‌شوند.

پلها (bridges ) و نامرتبی دندانها و پرشدگی‌های ناقص دندانها همگی در انباشتگی پلاک و افزایش احتمال ایجاد بیماریهای بافت های اطراف دندان دخالت دارند.

عاداتی که در آن فشار زیادی به دندانها وارد می‌آید، مثل دندان قروچه کردن یا سائیدن دندانها نیز ممکن است روند تخریب استخوانهای حمایت کننده را تسریع بخشد.

رژیم غذایی نامتعادل ممکن است باعث شود که بیماریهای بافت اطراف دندان با سرعت بیشتری پیشرفت کند یا شدت بیماری افزایش یابد. تحقیقات نشان می‌دهند که رژیم غذایی نامتعادل باعث می‌شود بافتهای دهان مقاومت کمتری نسبت به عفونت داشته باشند.

 

حاملگی یا استفاده از قرصهای پیشگیری از بارداری.

با افزایش سطح هورمونی باعث واکنش حساستر بافتهای لثه نسبت به سموم آزاد شده از پلاک و تسریع رشد برخی باکتریها می‌شود. لثه‌ها به احتمال بیشتری قرمز ، دردناک و متورم شده به آسانی خونریزی می‌کنند.

بیماریهای سیستمیک مثل ایدز یا دیابت می‌توانند مقاومت بافتها را نسبت به عفونت کاهش داده بر وخامت بیماریهای اطراف دندان بیفزایند.

داروها:ستروئیدها ، برخی انواع داروهای ضد تشنج ، داروهای ضد سرطان و برخی بلوکرهای کانال کلسیم و بسیاری از داروهای دیگر لثه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. اطلاع پزشک از داروهایی که شما مصرف می‌کنید، بسیار مهم است. بنابراین، در مواقع لزوم از آوردن سابقه طبی خود اطمینان حاصل کنید.


در حالی که همه این عوامل می‌توانند در احتمال خطر یا شدت بیماریهای بافتهای اطراف دندان دخالت داشته باشند، خود عامل ایجاد کننده این بیماریها نیستند. حتی اگر شما یک یا چند تا از این عوامل را دارا باشید، هنوز با عمل کردن به توصیه دندانپزشک و کنترل پلاک می‌توانید از بهداشت دهانی خوبی برخوردار باشید.

توصیه‌های لازم برای سلامت دهان و دندان

در صورت مراقبت مناسب و کافی، حفظ سلامت دندانها و لثه ها برای یک عمر امکان پذیر است. بگونه‌ای که:

دندانهای خود را هر روز تمیز کنید.

دندانها را حداقل دو بار در روز مسواک بزنید. این کار پلاک را از روی سطح داخلی، به خارجی و جونده دندانها برطرف می‌کند. مسواکی با پرزهای نرم و کیفیتی خوب انتخاب کنید. مسواک سایش پیدا کرده ، ریش ریش شده یا با پرزهای سخت می‌تواند به لثه‌ها صدمه بزند. اطمینان حاصل کنید که از محصولات مورد تأیید دندانپزشکان استفاده می‌کنید تا ایمنی و اثر بخشی محصول تضمین شده باشد.

 

از نخ دندان یا سایر تمیزکننده‌های بین دندانی برای کمک به زدودن پلاک از فضای بین دندانها که مسواک دسترسی به آن ندارد، استفاده کنید. ژنژویت را غالبا" می‌توان بطور موفقیت آمیزی با مسواک زدن منظم روزانه و تمیز کردن بین دندانها برطرف کرد.

خمیر دندانها و دهانشویه‌های حاوی فلوراید برای کمک به پیشگیری دندان توصیه می شود. چنانچه در کنترل پلاک بالای خط لثه و ژنژویت احتیاج به کمک اضافی داشتید، دندانپزشک شما ممکن است استفاده از یک دهانشویه ضد میکروبی مورد تأیید ADA را به عنوان روشی مؤثر علاوه بر روشی که بطور روزانه برای حفظ بهداشت دهان به کار می‌برید، توصیه می‌کند.

رژیم غذایی متعادلی برای سلامت عمومی بدن

 

از گروههای غذایی اصلی – نانها ، حبوبات و غلات دیگر ، میوه‌ها ، سبزیجات ، گوشتها ، گوشت پرندگان ، ماهی و معادل اینها ، شیر ، پنیر و ماست استفاده کنید. این غذاها پروتئینها ، کربوهیدراتها ، چربیها ، ویتامینها ، مواد معدنی و آب کافی مورد نیاز بدن شما را فراهم می‌آورند. پاک سازی حرفه‌ای دندانها برای جلوگیری از بیماریهای بافتهای اطراف دندان ضروری است. دندانپزشک و بهدار دهان و دندان شما تکنیکهای مناسبی برای مسواک زدن به شما نشان می‌دهند، پرسشهای شما را پاسخ داده و برنامه مناسبی برای معاینات عمومی به شما توصیه می‌کنند.

لثه‌هایی که به آسانی خونریزی می‌کنند.

لثه‌های قرمز ، متورم یا دردناک

لثه‌هایی که از دندانها عقب نشینی کرده‌اند.

بیرون زدن چرک از بین دندانها و لثه‌ها هنگام فشار دادن لثه‌ها

بدبویی یا بدمزگی دائمی دهان

فاصله افتادن یا لق شدن دندانهای دائمی

هر نوع تغییر در جفت شدن دندانهای بالا و پایین هنگام گاز زدن

هر نوع تغییر در نشستن دندانهای مصنوعی بر روی لثه


با این همه، ممکن است شما دچار بیماریهای بافتهای اطراف دندان شوید و در عین حال هیچیک از این علائم را نداشته باشید. اکثر مردم با وجود ابتلا به بیماریهای بافتهای اطراف دندان دردی احساس نمی‌کنند. به همین دلیل معاینات عمومی منظم شامل بررسی امتحان بافتهای اطراف دندان اهمیت دارد.

تشخیص بیماریهای بافتهای اطراف دندان

دندانپزشکان با معاینه‌های دندانپزشکی منظم می‌توانند بیماریهای بافتهای اطراف دندان را در مراحل اولیه ، قبل از صدمه غیر قابل برگشت استخوانها و دندانها تشخیص دهند. این بیماریها پیشرونده بوده و در بدو امر علائم ناراحت کننده ای ایجاد نمی‌کنند تا در مورد وجود مشکل به شما هشدار دهند. با این وجود ، درد در مراحل پیشرفته و یا در بیماریهای با پیشرفت سریع ممکن است رخ دهد. بنابراین ، آنقدر صبر نکنید که دندان درد به سراغتان بیاید. دندانپزشک در طول معاینات عمومی ، لثه‌های شما را از نظر مشکلات بافتهای اطراف دندان معاینه می‌کند و با استفاده از وسیله‌ای به نام سوند پریودونتال وارسی می‌کند که آیا بافت لثه اتصال خود را از دندان از دست داده یا نه و آیا شیار بین لثه‌ها و دندانها عمیق شده است یا خیر. عمق این پاکتها را می‌توان به کمک این وسیله اندازه گیری کرد. دندانپزشک شما ممکن است نیاز به گرفتن عکس رادیوگرافی پیداکند تا ببیند آیا استخوانها تخریب شده‌اند یا خیر.

در صورت تشخیص بیماری بافتهای اطراف دندان ، دندانپزشک تان یا شخصا" برنامه درمانی را شروع می‌کند یا شما را به یک پریودنتیست ارجاع می‌دهد. پریودنتیست کسی است که در تشخیص ، پیشگیری و درمان بیماریهای بافتهای اطراف دندان تخصص دارد. نخستین قدم معمولا" یک پاکسازی کامل است که ممکن است شامل جرم گیری برای برداشتن پلاکها و جرم زیر خط لثه باشد. ریشه‌های دندان را نیز می‌توان برای هموار کردن سطح ریشه‌ها پرداخت کرد تا بافت لثه مجاور دندانها ترمیم گردد. در برخی موارد به هم جفت شدگی دندانها (Occlusion) ممکن است احتیاج به تنظیم کردن داشته باشد. برای کمک به کنترل رشد باکتریهای زیر لثه که از خود سم تولید کرده و باعث التهاب بافتهای اطراف دندان می‌شوند، استفاده از آنتی‌بیوتیکها یا شستشو با مواد ضدعفونی کننده توصیه می‌شود.



 

در صورت پیدایش پاکتهای عمیقتر ( بیش از ۴ تا ۶ میلی متر ) ممکن است به عمل جراحی احتیاج شود. این برای دندانپزشک یا بهدار دهان و دندان مشکل است که پلاک و جرم را بطور کامل از پاکتهای عمیق پاک کند. بیماران به ندرت ممکن است بتوانند آنها را تمیز و عاری از پلاک نگه دارند. باقی گذاردن پاکتها زمینه را برای ایجاد عفونت و تخریب استخوان فراهم می‌کند. در صورت عمیق بودن پاکتها و تخریب استخوانی ممکن است به عمل جراحی فلاپ (Flap Surgery) (احتیاج شود تا دندانپزشک با دسترسی به ریشه دندانها بتواند جرم ، پلاک و بافتهای بیمار را بطور کامل بردارد. در این تکنیک لثه را از روی استخوان بلند کرده و سپس در محلی جدید یا در وضعیتی جدید از نو بخیه می‌زنند تا تمیز نگه داشتن آن راحت باشد.
این عمل گاه در کنار جراحی فلاپ انجام می‌گیرد. در جراحی استخوان مقداری از استخوان دور دندان را از نو شکل می‌دهند. در مواردی خاص برای جایگزین کردن استخوان از دست رفته ممکن است از پیوند استخوان استفاده شود. ممکن است استفاده از بستها ( Splints) و وسایل دیگر برای ثابت کردن موقت دندان لق و یا پس از تکمیل درمان پریودونتال ضرورت یابد. اقدامات مؤثر دیگری نیز برای جایگزین کردن بافت لثه و استخوان تخریب شده در مراحل پیشرفته بیماری در دسترس می‌باشد. این اقدامات برای مشکلات ویژه بافتهای اطراف دندان مورد استفاده قرار می‌گیرند.

رعایت بهداشت دهان برای جلوگیری از وخامت بیماریهای بافت اطراف دندان یا عود آن ضروری است. به علاوه ، دندانپزشک شما مایل است که شما به دنبال یک دوره درمان فعال ، در فواصل منظم برای ویزیت مراجعه کنید تا اطمینان یابد که اولا" شما بهداشت دهان را رعایت کنید یا خیر ، ثانیا" هر نوع پلاک یا جرم را که احیانا" در این فاصله تجمع پیدا کرده است بردارد و ثالثا" دهان شما را وارسی کند که مطمئن شود بیماری بافت اطراف دندان شما تحت کنترل می‌باشد.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ۱۱:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٥

دندان بهترین نقش و سخت‌‌ترین ساختار را در فک انسان و بسیاری از جانوران مهره‌دار دارد. عمده ترین کاربرد دندان ، تکه تکه و آسیاب کردن غذا‌ها می‌باشد. علاوه بر این ، در انسانها ، دندان نقش بسیار مهمی در تکلم و ادای صحیح کلمات ایفا می‌کند.
هر فرد در دوره زندگیش دارای دو سری دندان می‌شود.

دندانهای شیری (Deciduous Teeth)
تعداد دندانهای شیری بیست عدد بوده که بطور مساوی در هر فک جای می‌گیرد. پس از مدتی سی و دو دندان اصلی به مرور جایگزین دندانهای شیری می‌گردند. از آنجا که دندانهای شیری پایه و اساس دندانهای اصلی و دائمی هستند، مراقبت از آنها و رعایت اصول بهداشت دهان و دندان ضروری می‌باشد. این دندانها 20 عدد (10 عدد در هر آرواره) می‌باشند که در نیمه هر آرواره دو دندان پیشین ، یک دندان نیش ، دو دندان آسیاب کوچک قرار گرفته است. تکامل دندانهای شیری از دوره جنین شروع می‌شود و در آمدن آنها پس از تولد و از شش ماهگی شروع می‌شود.
دندانهای دایمی (Dermanent Teeth)
این دندنها 33 عدد (16 عدد در هر آرواره) می‌باشند که در نیمه هر آرواره دو دندان پیشین ، یک عدد دندان نیش ، دو دندان آسیاب کوچک و سه دندان آسیاب بزرگ قرار دارد. رویش دندانهای دایمی از شش ماهگی شروع و آخرین دندانهای آسیاب بزرگ به نام دندانهای عقل در سنین بیست سالگی در می‌آیند. توضیح اینکه دندانهای آسیای بزرگ فاقد دندانهای شیری هستند. سی و دو دندان دائمی ، به شرح ذیل تقسیم بندی و نامگذاری شده‌اند.
دندانهای پیش
به چهار دندان جلویی در فک بالا و پائین ( جمعا“ هشت دندان )، دندانهای پیش گفته می شود. دندانهای پیش بزرگ، تخت و دارای لبه تیز و باریک هستند که برای بریدن لقمه کاربرد دارند .دندانهای پیش تک ریشه ای هستند.
دندانهای نیش
در طرفین دندانهای پیش ، دندانهای نیش قرار دارند. شکل و ساختار آنها ضخیم و برجسته است که منتهی به یک سر تیز و برنده می‌شوند. این دندانها برای بریدن قطعات گوشت بسیار مناسبند.
دندانهای آسیای کوچک
کنار هر دندان نیش ، دو دندان آسیای کوچک (جمعا“ هشت عدد) قرار دارند که فاصله بین دندانهای نیش تا آسیای بزرگ را پر می‌کنند. سطح روی آنها پهن و تخت و لبه‌های آنها تیز و عاج دار می‌باشد. دندانهای آسیای کوچک کنار نیشها ، دو ریشه‌ای و دندانهای آسیای کوچک کنار آسیاهای بزرگ ، تک ریشه‌ای هستند. در فک پائینی ، تمامی دندانهای آسیای کوچک ، تک ریشه‌ای می‌باشند.
دندانهای آسیای بزرگ
سه دندان آخر در طرفین فکهای بالا و پائین ، دندانهای آسیای بزرگ هستند که شمار آنها جمعا“‌به دوارده عدد می‌رسد که به ترتیب آسیای اول ، دوم ، سوم نامیده می‌شوند. دندانهای آسیای اول ، دقیقا“‌ کنار دومین دندان آسیای کوچک قرار داشته و به دندانهای آسیای شش سالگی هم معروف می‌باشند.
دندان عقل
دندانهای آسیای بزرگ سوم که به دندان عقل نیز معروف می‌باشند، در انتهای فکها واقع شده و معمولا“ بین 16 تا 20 سالگی شروع به در آمدن می‌کنند. از آنجایی که دندانهای عقل ، آخرین دندانهایی هستند که در می‌آیند، عمدتا“‌روی فک جای کافی برای رشد آنها باقی نمی‌ماند. اگر دندانها بهم فشرده و فک کوچک باشد، ممکن است دندانهای عقل زیر سایر دندانها یا استخوان فک نهفته شوند. اگر تنها قسمتی از دندان عقل دربیاید ایجاد درد و ناراحتی خواهد کرد که در آن صورت باید با جراحی از دهان خارج شود.

بین دندانهای عقل و آسیای بزرگ اول ، دندانهای آسیای بزرگ اول دندانهای آسیای بزرگ دوم یا دندانهای آسیای دوازده سالگی وجود دارد. دندانهای آسیای بزرگ ، دندانهای درشتی هستند که سطح آنها پهن بوده و برای آسیا ب کردن و جویدن غذا کاربرد دارند. آسیاهای بزرگ واقع بر روی فک بالایی ، ریشه‌های مجزا دارند ولی دندانهای آسیای بزرگ فک پائینی ، دو ریشه‌ای هستند.

ساختمان دندان
هر دندان دارای یک قسمت خارج از لثه به نام تاج و قسمت دیگری درون آرواره به نام ریشه می‌باشد که مرز بین این دو قسمت را گردن یا یقه دندان می‌نامند. ریشه دندان در درون حفره‌ای از استخوان فک قرار گرفته که این استخوان از نوع نابالغ می‌باشد. تاج دندان از داخل به خارج شامل مغز ، عاج ، مینا است و ریشه دندان از داخل به خارج شامل مغز ، عاج ، سیمان و لیگمان دور دندانی یا پریودونت می‌باشد.
مغز دندان
در وسط دندان حفره‌ای قرار دارد که این حفره در قسمت تاج ، وسیع بوده و اطاقک پالپی و در قسمت ریشه ، کانال ریشه‌ای نامیده می‌شود. پالپ دندان شامل ماده زمینه‌ای ، الیاف کلاژن ظریف ، سلولهای فیبربلاست ، ماکروفاژ ، پلاسما سل ، لنفوسیت ، رگهای خونی و رشته‌های عصبی می‌باشد که عروق و اعصاب از سوراخی در عمق ریشه به نام سوراخ راسی به درون مغز وارد می‌شوند. در محیط مغز سلولهای سازنده عاج قرار گرفته‌اند.
عاج
عاج بافت مینرالیزه‌ای شبیه استخوان می‌باشد که در اطراف مغز دندان ، هر تاج و ریشه ، قرار گرفته و ضخامت عمده دندان را تشکیل می‌دهد. مواد معدنی عاج عمدتا از نمکهای کلسیم به صورت بلورهای هیدروکسی آپاتیت می‌باشد که حدود 70 در صد وزن خشک آن را تشکیل می‌دهند. ماتریکس عاج حاوی الیاف کلاژن نوع I و کیکوز امینو گلیکان می‌باشد که توسط سلولهای سازنده عاج (ادونتوبلاست) سنتز و ترشح می‌گردند. عاج از نظر فیزیکی سفت تر از استخوان و زرد رنگ می‌باشد. عاج توسط سلولهای ادونتوبلاست ساخته می‌شود و زاویه این سلولها به نام زاویه تومز (Tomes Fibr) نامیده می‌شود. زاویه تومز در عاج ، درون لوله‌های باریکی به نام لوله‌های عاجی قرار می‌گیرند.

در سطح ، رو به حفره مغزی تا پایان عمر ادامه می‌یابد. بنابراین با پیشرفت سن بر ضخامت عاج افزوده می‌شود و از صحت حفره مغزی کاسته می‌گردد. عاج ساخته شده در حد فاصل سلولهای ادونتوبلاست و عاج معدنی شده که فاقد مواد معدنی می‌باشد، پیش عاج نامیده می‌شود. عاج ، بر خلاف استخوان در صورت از بین رفتن سلولهای ادونتوبلاستی برای مدتها باقی می‌ماند و این امر حفظ دندانهای فاقد مغز زنده را امکانپذیر می‌سازد. عاج به علت حضور زوایای تومز و انتهاهای عصبی آزاد در درون لوله‌های عاجی ، بافتی حساس می‌باشد و همه تحریکات وارده به عاج به صورت درد دریافت می‌شود. به همین دلیل سطح عاج در تاج دندان توسط مینا و در ریشه توسط سیمان پوشیده شده است.
مینا
مینا به عنوان لایه محافظی برای عاج تاج دندان محسوب می‌شود. مینا سختترین بافت بدن به شمار می‌رود که حدود 97 درصد آنرا مواد معدنی تشکیل می‌دهد که عمدتا به صورت بلورهای هیدروکسی آپاتیت می‌باشند. ماتریکس آلی مینا فاقد کلاژن و حاوی پروتئینهای ویژه‌ای به نام آمیلوژن (Amelogenin) و انملین (Enamelin) می‌باشد. ماتریکس مینا توسط سلولهایی به نام آمیلوبلاست سنتز و ترشح می‌گردد که این سلولها در مرحله تکامل جوانه دندانی در سطح مینا قرار دارند و چون پس از در آمدن دندن از بین می‌روند، مینا غیر قابل ترمیم است و هیچگونه آسیب وارده به آن جداره جبران نمی‌گردد.

از نظر میکروسکوپی مینا از میله‌ها یا منشورهای مینایی تشکیل شده که از عمق به سطح قرار گرفته‌اند و در اطراف هر منشور مینا ناحیه غنی از مواد آلی به نام غلاف مینایی یا غلاف منشوری وجود دارد و ماده مینایی بین منشورهای مینایی را مینای بین منشوری می‌نامند. آخرین محصول سلولهای آمیلوبلاست در سطح مینا لایه ظریفی را تشکیل می‌دهد که کوتیکول مینا نامیده می‌شود. مینا از نظر فیزیکی به رنگ سفید می‌باشد که سطح دندان حداقل می‌باشد (عاملی که به شروع پوسیدگی در این نواحی کمک می‌کند).
سیمان دندان
سیمان بافتی شبیه استخوان ولی فاقد سیستمهای هاوسی و رگهای خونی است که در سطح خارجی عاج را در ناحیه ریشه دندان می‌پوشاند. سیمان در نزدیکی یقه دندان نازک و در عمق ریشه ضخیم می‌باشد. سیمان نزدیک یقه و همچنین سیمانی که در مجاورت عاج قرار دارند، فاقد سلول است و به سیمان بی سلول مرسوم است. ولی در بقیه جاها سیمان سلول دار بوده و حاوی سلولهایی به نام سمنتوسیت می‌باشد. به علت سیمان سازی ، ضخامت سیمان با پیشرفت سن افزایش می‌یابد.
لیگمان دور دندان
لیگمان دور دندان بافت همبند متراکمی است که هم به عنوان ضریع عمل می‌کند و هم اتصال محکمی را بین ریشه دندان و استخوان بوجود می‌آورد. این لیگمان در سطح رو به استخوان حاوی استئوبلاست و استئوکلاست و در سطح رو به سیمان حاوی سمنتوبلاست می‌باشد. بافت همبند تشکیل دهنده لیگمان دور دندانی ، فاقد الیاف الاستیک و حاوی رگهای خونی و لنفی و اعصاب ، مخصوصا در سطح مجاور سیمان می‌باشد. الیاف کلاژن لیگامان دور دندانی به صورت دسته‌های متعدد افقی و مایل ، سیمان ریشه را به استخوان فک چسبانده‌اند. ترتیب قرار گیری و انعطاف پذیری این الیاف جابجایی محدود دندان و انجام عملیات ارتودنسی را امکانپذیر می‌سازد و همچنین به عنوان ضربه گیر از وارد شدن ضربه مستقیم به دندان و ساییدگی آن جلوگیری می‌کند. فعالیتهای متابولیک و سنتز کلاژن در لیگامان دور دندانی دارای شدت بالایی است و به همین دلیل هر گونه اختلال در سنتز کلاژن باعث اختلال در ساختمان لیگامان و لق شدن دندانها می‌گردد.
لثه (ْgum)
لثه قسمتی از مخاط دهان می‌باشد که بطور محکم به پریوست استخوان فک در فک فوقانی و تحتانی چسبیده است. اپی‌کلیوم لثه در سطح رو به حفره دهانی از نوع سنگفرشی مطبق شاخی است که بافت همبند زیرین آلن دارای پاپیهای بلندی می‌باشد. در سطح مجاور دندان ، اپی‌کلیوم لثه ضخیم شده و به سطح مینا چسبیده است و سلولهای اپی‌کلیال توسط اتصالات نیمه دسموزوم به این لایه متصلند. این اتصالات با یشرفت سن به طرف ریشه عقب نشینی کرده و باعث نمایان شدن ریشه می‌گردند.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ۱۱:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٥

خمیردندان و کمی از سابقه آن
 
نظافت دهان از دوران باستان رایج بوده است
آیا هرگز فکر کرده اید که خمیردندان و مایع دهان شوی از کجا آمده اند؟ آیا فکر کرده اید که قبل از به وجود آمدن خمیر دندانهای امروزی، مردم برای شستن دندان از چه چیزی استفاده میکردند؟ اگر اینطور است، در اینجا اطلاعات جالب و تعجب انگیزی در این باره گردآوری کرده ایم که شما را به خواندن آن دعوت میکنیم:

بازگشت به دوران بودا
عمل تمیز نگهداشتن دهان به دوران باستان باز میگردد و در اکثر اقوام بزرگ آن دوران کاری رایج بوده است، اما یکی از قدیمی ترین مدارک نوشتاری مربوط به آن در متون مذهبی دوران بودا است که در آن به خلال دندان اشاره شده است. در این متن آمده است که در میان دستورات بهداشتی او، استفاده از خلال دندان توصیه شده است.

در قرون 79-23 قبل از میلاد، بهداشت دهان شامل موارد زیر بود
• نوشیدن شیر بز برای داشتن نفس خوشبو.
• خاکستر حاصل از سوزاندن سر موش، خرگوش، گرگ و سم گاو نر و پای بز را برای سلامت لثه مفید میدانستند.( البته امروزه چنین دستوری چندان با استقبال مواجه نخواهد شد!)
• درآوردن استخوانهای موجود در مدفوع گرگ و پوشیدن آنها(به صورت گردنبند، دگمه یا موارد مشابه) از شخص در برابر دندان درد محافظت میکند.
• سه مرتبه در سال شستن دندان با خون لاکپشت موجب میشود که به دندان درد دچار نشوید.
• مواد دهان شویه هم یا از شراب سفید خالص بود، یا ( خودتان را برای شنیدن این یکی آماده کنید!) ادرار کهنه که اصلا برای این منظور نگه داری میشد.

قرن هجدهم
قدیمی ترین سند از خمیر دندان واقعی مربوط به سال 1780 است که در آن خمیر دندان مذکور از موادی که اصلی ترین آن نان سوخته است تهیه میشده است. دستور ساخت نوع دیگر خمیر دندان در این زمان به این ترتیب بوده است:

• 42 گرم خون اژدها ( این هم دلیل انقراض نسل آنها! )
• 42 گرم دارچین
• 28 گرم زاج سفید سوخته

مواد بالا را خوب مخلوط کرده و یک روز در میان استفاده کنید.

قرن نوزدهم
• در قرن نوزدهم، ذغال برای تمیز کردن دندان ماده بسیار مناسبی به شمار می آمد.
• اکثر خمیر دندانها در این دوره، در واقع به شکل پودر بودند.
• هدف استفاده از پودرهای دندان نه تنها شستن دندانها، بلکه خوشبو کردن دهان بود.
• مردم در آن زمان معتقد بودند که توت فرنگی رسیده ماده ای طبیعی برای مبارزه با جرم دندان و خوشبو کننده دهان است.
• در 1885، این دستور ساخت خمیر دندان، ئر سالنامه کشاورزان به چاپ رسید:

1 اونس پودر بسیار نرم صمغ درخت مرمکی(نوعی درخت آفریقایی و آسیایی) ، 2 قاشق پر از بهترین عسل موجود ، کمی نعنا. مواد فوق را مخلوط کرده و هر شب دندانها را با آن بشویید.

قرن بیستم
• انواع مایع دهان شوی و خمیر دندان بسیار رواج یافت و این مواد غالبا دارای کلروفیل بودند تا رنگ سبز تر و تازه ای داشته باشند.
• خونریزی لثه اهمیتی به اندازه دندان درد پیدا کرد.
• در 1915 برگ درختی به نا م اوکالیپتوس که در آسیای شرقی فراوان بود، در فرمول تهیه دهان شویه ها جای گرفت.

و... ، خمیر دندان دهه 90 چه داشت؟
• مونو فلوروفسفات سدیم
• رنگ
• طعم
• فلوراید
• مواد کف زا
• پاک کننده ها
• مواد رطوبت زا(که مانع خشک شدن خمیر میشوند.)

خمیر دندانهای گیاهی یا Herbal برای کسانی ساخته شد که به دنبال یک تمیز کننده طبیعی بودند و نمیخواستند از خمیرهای حاوی فلوراید استفاده کنند. بعضی از این نوع خمیر دندانها شامل:

• صمغ درخت مرمکی
• عصاره گیاهان( عصاره توت فرنگی)
• روغنها و پاک کننده های مخصوص

همانطور که میبینید، بعضی از این مواد در فرمول قرن نوزدهم خمیر دندان دیده میشود.

و بالاخره قرن بیست و یکم
در قرن حاضر، هنوز تغییری در آخرین دستاوردهای دهه نود به وجود نیامده است و تنها میتوان به انواع مواد سفید کننده دندان که به بعضی از خمیر دندانها اضافه میشود اشاره نمود.

ما اشاره به قدیمی ترین فرمول خمیر دندان را در آخر مطلب انجام میدهیم. این فرمول که مربوط به بیش از 1500 سال قبل از پدید آمدن خمیر دندان کلگیت Colgateدر سال 1873 است، بر روی یک ورق پاپیروس نوشته شده است. این محصول که "پودری برای دندانهای سفید و بی نقص" نامیده شده است، زمانی که که با بزاغ دهان مخلوط میشود، خمیری سالم پدید می آورد و دستور تهیه آن از این قرار است:

"موادی که برای داشتن لبخند زیبا لازم است شامل یک درخما (میزانی برابر یک صدم اونس) سنگ نمک، دو درخما نعنا، یک درخما گل نرگس خشک شده و بیست دانه فلفل است و این مواد باید همه کوبیده شده و یا یکدیگر مخلوط شوند."

بنا به گفته یک دندان پزشک اطریشی که آنرا امتحان کرده بود نتیجه، خمیری است تند که موجب خونریزی خفیف لثه میشود اما بر بسیاری از خمیر دندانهای جدید برتری دارد.

اما آیا میدانستید
• خمیر دندان، خمیری ساینده است؟
• وجود این خاصیت در خمیر دندان موجب ساییده شدن و پاک شدن باقی مانده غذا و جرمهای موجود بر روی دندان میشود.
• ماده ساینده موجود در خمیر دندان دیکلسیم فسفات دی هیدرات نام دارد و یک پنجم کل لوله خمیر دندان را تشکیل میدهد.
• ماده اصلی دیگر خمیر دندان، نوعی چسب است که از آب و موادی برای راحت پخش شدن خمیر در دهان تشکیل شده است و این مواد شوینده سازنده کف و دلیل براق شدن دندانها هستند.
• طعم خمیر دندان از گیاهانی چون نعنا، دارچین و پونه گرفته میشود و شیرینی آن بر اثر استفاده از شیرین کننده های مصنوعی است.
• قبل از اختراع خمیر دندان، مردم از هر چیز خشک و زبری برای تمیز کردن دندان استفاده میکردند. این موارد شامل پوست تخم مرغ خرد شده، پودر سنگ خاراپا سنگ پا سم حیوانات استفاده میکردند.
• قبل از به وجود آمدن مسواک، مردم از انگشت خود یا ترکه و شاخه های جوان انواع درخت استفاده میکردند (که در عربستان همچنان رواج دارد)
• بسیاری از مردم در زمانهایی که شستن دندان چندان معمول نبود، مردم اگر دندانی داشتند، سیاه و فاسد بود و از جمله مشهورترین این افراد میتوان از ملکه الیزابت اول نام برد.







نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٦:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٠

 چگونه می توانید لبخند درخشانی داشته باشید؟

مراسم ازدواج شما در پیش است و شما می خواهید لبخندتان درخشان ترین باشد. یا شاید یک جلسه مهم در پیش رو دارید. دلیل هرچه باشد، سفید کردن دندان فقط برای ستاره های سینما نیست، و فقط برای یک روز هم نیست. خیلی از مردم شاید دندان هایشان را سفید کرده باشند و احتمالا میلیون ها نفر هم در فکر سفید کردن دندان هایشان هستند. تمایل به داشتن لبخندی درخشان تر بسیار قوی است و سفید کردن دندان به شکل بی خطری رنگ دندان ها را روشن تر می کند و تاثیر این کار می تواند تا 5 سال پا برجا بماند. موثرترین و سالم ترین روش سفید کردن دندان ها، انجام این کار تحت نظارت دندان پزشک است.

آیا سفید کردن برای شما مناسب است؟

عموما سفید کردن برای حداقل 90 درصد افراد موفقیت آمیز است، گرچه ممکن است برای همه انتخاب درستی به شمار نیاید. اگر دندان هایتان در اثر کهولت، مصرف چای، قهوه و دخانیات تیره شده اند، سفید کردن انتخاب خوبی است.  تیره شدگی دندان با رنگ های زرد، نارنجی و قهوه ای به این روش بهتر پاسخ می دهند. تغییر رنگ های خاکستری ناشی از تتراسایکلین و نیز تغییر رنگ های فلوروزیس گرچه روشن تر می شوند، ولی کاملا از بین نمی روند. چنانچه شما دارای دندان های حساس، بیماری لثه یا ساییدگی مینا هستید ممکن است سفید کردن برای شما قابل انجام نباشد. دراین صورت روش های دیگری برای شما توصیه می شود.

مکانیسم سفید کردن دندان

اساس کار در سفید کردن دندان ها بر مبنای شکستن پیوند های دوگانه  پلی فنل ها و سایر رنگدانه ها که عامل رنگی بودن این ترکیبات هستند به وسیله اکسیژن آزاد رها شده از ترکیبات پراکساید (هیدروژن  پراکساید یا آب اکسیژنه یا کارباماید پراکساید) می باشد.

از آن جایی که این فرایند شیمیایی بر روی اجزای تشکیل دهنده دندان تاثیر مخربی ندارد، سفید کردن دندان با این روش هیچ گونه آسیبی به ساختمان دندان وارد نمی کند.

روش های سفید کردن دندان
سفید کردن با اشعه (Power Bleaching)

در این روش به دلیل استفاده از دستگاه مخصوص که در واقع که منبع نورانی فیلتر شده با قدرت زیاد است، زمان کار تنها یک یا دو جلسه نیم ساعتی است و بیشترین میزان سفیدی (تا 14 درجه) به دست می آید.

سفید کردن در مطب (In Office Bleaching)

در این روش طی 2 تا 4 جلسه نیم تا یک ساعتی، میزان سفید شدن حد اکثر تا 12 درجه به دست می آید.

سفید کردن در خانه (Home Bleaching)

در این روش دندان پزشک پس از تهیه قالب از دندان های شما، وسیله ای به نام "قاشقک" (Tray) برای شما می سازد. علاوه بر قاشقک، مواد سفید کننده و دستورات مربوط به نحوه استفاده از آن به شما داده خواهد شد. در برخی سیستم ها نحوه کار به صورت استفاده از مواد 4 تا 6 ساعت در روز در ساعات بیداری و طول درمان 4 تا 6 هفته ای و در برخی دیگر شامل استفاده در هنگام خواب شبانه و طول درمان 2 هفته ای می باشد.

خمیر دندان و لاک های حاوی مواد سفید کننده دندان

این روش بیش از آن که برای سفید کردن دندان به صورت یک روش اصلی موثر باشد، برای حفظ سفیدی دندان ها  به مدت طولانی تر پس از سفید کردن با یکی از روش های فوق به کار می رود.

تاثیر این کار تا چه مدت باقی می ماند؟

روشن شدن دندان ها بسته به عادات شما از قبیل مصرف دخانیات و نوشیدن چای و قهوه، بایستی بین 1 تا 5 سال باقی بماند. در این هنگام شما بایستی برای تجدید درمان مراجعه نمایید. سفید کردن مجدد، معمولا سریع تر از دفعه اول انجام می گردد.

آیا این کار عوارضی هم دارد؟

مطالعات متعدد طی پنج سال گذشته ثابت کرده اند که سفید کردن دندان بی خطر و موثراست. انجمن دندان پزشکی امریکا (ADA) شماری از محصولات سفید کننده را تایید نموده است. در بعضی از بیماران ممکن است حساسیت جزیی در دندان ها یا لثه دیده شود که گذرا بوده و مدت کوتاهی پس از اتمام درمان رفع می گردد.

توقع واقع بینانه چه باید باشد؟

هیچ کس نمی تواند پیش بینی کند که دندان های شما چقدر سفید تر خواهد شد. هر مورد با مورد دیگر متفاوت است. میزان موفقیت بستگی زیادی به عامل بد رنگی دندان ها دارد.

رنگ دندان افراد دارای زمینه ای از رنگ های زرد، سبز، آبی یا خاکستری است و سفید کردن دندان این زمینه رنگ را تغییر نمی دهد بلکه آن را روشن تر می کند.

ضمنا این کار بر روی ترمیم ها و روکش ها تاثیری ندارد و رنگ آن ها را تغییر نمی دهد.

سفید کردن دندان در این مطب چه مزایایی دارد؟

در یک جمله: سریعترین، بهترین و سالمترین نتیجه، با هزینه مناسب

  1. به جای مراجعات مکرر و یا استفاده طولانی مدت از روش خانگی، سفید کردن دندان های دو فک در این مطب تنها در یک جلسه انجام می پذیرد.
  2. به دلیل استفاده از بهترین مواد موجود در دنیا و همچنین سیستم تقویت کننده نوری، در ازای هزینه متعادلی که می پردازید، بهترین نتیجه ممکن از بلیچینگ دندان به دست می آید.

مراقبت های بعد از سفید کردن دندان

توصیه می کنیم در 24 ساعت پس از سفید کردن دندان ها از موارد زیر پرهیز نمایید:

مواد غذایی که مجاز هستید در 24 ساعت پس از سفید کردن دندان ها مصرف کنید:

  • چای یا قهوه

  • نوشابه

  • سس قرمز  و سایر سس های رنگی

  • پنیر

  • رب گوجه فرنگی

  • سیگار و سایر دخانیات

  • شکلات

  • و هر چیزی که بر روی  لباس سفید لکه به جا بگذارد.

  • شیر و آب

  • موز و سیب

  • نان سفید

  • سوپ جو

  • خامه

  • ماکارونی با سس سفید

  • گوشت سفید پرندگان بدون پوست

  • ماهی های دارای گوشت سفید

توضیح در مورد تصاویر:

در برخی از تصاویر ممکن است تصاویر قبل و بعد، از نظر میزان روشنایی یکسان به نظر نرسند.

دلیل این مساله اختلاف جزیی نور در هنگام تهیه تصویر و نیز بازتاب بیشتر نور به اطراف درنتیجه روشن تر شدن دندان ها می باشد.

به همین دلیل تصاویر مقایسه ای قبل و بعد از سفید کردن به همراه نمونه رنگ استاندار تهیه شده اند و در واقع مطابقت نمونه رنگ با دندان در تصویر و اختلاف رنگ دندان بر طبق نمونه رنگ استاندارد ملاک است و نه روشنی و تیرگی خود تصویر.

به طور مثال چنانچه رنگ دندان پیش از سفید کردن، A3.5 و پس آن A1 باشد، میزان تغییر رنگ دندان بر طبق نمونه رنگ استاندارد دندان پزشکی معادل 10 درجه خواهد بود.

ترتیب درجات رنگ دندان به ترتیب زیر است:

 B1  A1  B2  D2  A2  C1  C2  D4  A3  D3  B3  A3.5  B4  C3  A4  C4








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٦:٠۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٧/٢٠

تنها به این دلیل که ممکن
است شما جزئ کسانی باشید که دندان مصنوعی دارند نمی توانید سلامت و بهداشت دهانتان را نادیده بگیرید.هنوز هم مهم است که به طور مرتب به دنبال سرویس دندانهای مصنوعی خود باشید.این سرویس به منظور چک کردن دندانها برای اطمینان از مناسب بودن اندازه/ ارزیابی بافتهای نرم/عملکرد دندانها و نیز اسایش خودتان می باشد.
چرا باید دندان مصنوعی خود را تمیز کنیم؟
تمیز کردن روزانه دندانهای مصنوعی برای جلوگیری از باقی ماندن ذرات غذایی و..و .لک برداشتن دندانها ضروری است.لک برداشتن دندانها می تواند باعث مشکلات زیر شود:1.مشکلاتی در رابطه با ظاهر دندان.2.بوی دهان.3.تحریک(سوزش و خارش)بافتهایی که زیر دندان مصنوعی قرار گرفته اند.4.عفونت در دهان.
چگونه می توانیم دندانهای مصنوعی مان را تمیز نگه داریم؟
_شستن دندانهای مصنوعی با اب بعد از هر وعده غذا برای پاک کردن ذرات غذایی._شست وشوی مرتب بعد از هر وعده غذا یا قبل از خواب که این کار موجب از بین رفتن الودگی ها خواهد شد._دندانها را با اب و صابون و یا یک خمیردندان ملایم شستشو دهید._پودرهای شوینده یا سایر شستشو دهنده های ساینده نباید مورد استفاده قرار گیرند چرا که انها موجب خراش خوردن دندانها می شوند.خراش ها دندان مصنوعی را مستعد جمع اوری ذرات غذایی و ایجاد لکه و پلاک می کنند._شما می توانید از یک برس تمیز کننده و یا یک مسواک نرم برای تمیز کردن دندانهای مصنوعی استفاده کنید.اما برای تمیز کردن دندانهای طبیعی که دارید از یک مسواک مجزا استفاده کنید._در هنگام شست و شو مطمئن شوید که به تمام قسمت های دندان مصنوعی دسترسی داشته اید.دندان مصنوعی را میتوانید برای از بین بردن لکه های روشن و نیز مواد باقیمانده در ان در یک حلال مناسب ویا یک دترژنت با عمل شیمیایی شناور کنید.این عمل میتواند به طور روزانه و یا چند بار در هفته انجام شود_روش تمیز سازی اولتراسونی نیز میتواند توسط دندانپزشک متخصص برای از بین بردن لکه های تیره تر انجام شود.موثرترین راه برای تمیز نگه داشتن دندانهای مصنوغی همان شست و شوی روزانه وغوطه ور ساختن دندانها در حلال های شیمیایی است.
چند اشاره موثر و کمک کننده:
_هنگام شستن دندانهای مصنوعی ان را خیلی محکم و تحت فشار نگه ندارید چراکه می تواند موجب شکستن ان شود.
_دندانها را درظرفی که تانیمه با اب پر شده قرار دهید._دندانهای مصنوعی را هرگز در اب داغ شناور نکرده وبا اب داغ شست و شو ندهید چراکه این امر میتواند فرم دندانها را بد شکل و اندازه انها را به هم بزند._ هرگز تلاش نکنید ذرات غذایی باقیمانده در دندانها را با یک ابزار تیز پاک کنید در عوض برای این کار از دندانپزشک کمک بگیرید._هرگز از یک مسواک سخت برای تمیز کردن دندانهای مصنوعی استفاده نکنید چون موجب خراش خوردن دندانها می شود._دندانهای مصنوعیتان را به هنگام شب و یا 6 تا 8 ساعت در طی روز بیرون بیاورید.استفاده مداوم از انها شانس تنفس را از لثه هایتان خواهد گرفت و نتیجه ی ان ایجاد عفونت در بافتهای نرم زیر دندانهای مصنوعی خواهد بود._زمانی که دندان مصنوعی در دهانتان نیست ان را در اب و یا یک حلال مناسب نگه داری کنید.دندانها نیاز دارند برای حفظ شکل و اندازه مناسبشان در یک محیط مرطوب نگه داری شوند.
مصنوغی نیز باید مورذ توجه قرار گیرند.لثه ها باید به طور روزانه بوسیله یک مسواک نرم و یا یک پارچه تمیز شوند.این کار موجب برطرف کردن اثار و ذرات روی لثه ها و نیز تحریک گردش مواد در بافتها می شود.لثه هایتان را با قرار دادن انگشت شست و اشاره در حاشیه ی انها تحریک کنید.(از عمل "فشار دادن_رها کردن استفاده کنید.)
باقی ماندن دندانهای طبیعی:دور نگه داشتن هر دندان طبیعی باقیمانده از لکه و پلاک بسیار مهم است.چگونه میتوانیم بفهمیم که دندانهای مصنوعیمان اندازه مناسب دارند؟
به گذشت زمان استخوانهای ارواره به طور اهسته تغییر میکنند.بنابراین ممکن است شما نیاز داشته باشید تا اندازه دندانهایتان را مجددا تعدیل کنید و یا نیاز به ساختن یک دندان مصنوعی جدید پیدا کنید.اگر در این رابطه با هر یک از مشکلات زیر مواجه شدید به دندانپزشک مراجعه کنید:_مشکل جویدن غذا با دندانهای مصنوعی._اذیت شدن گونه توسط دندانها._مشکلاتی در تکلم._وجود بافتهای قرمز و ملتهب در دهان._ناراحتی هنگام استفاده از دندان مصنوعی._ترک خوردن گوشه دهان.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٧/۱۳

تحصیل در دوره‌ی دندانپزشکی در آمریکا

دانشکده‌ی دندانپزشکی در آمریکا در مقطع تحصیلات تکمیلی است و برای گرفتن پذیرش در این مدارس و ورود به آن‌ها ابتدا یک سری تحصیلات مقدماتی لازم است. معمولاً رایج و میسر نیست که افراد از ایران برای ورود مستقیم به دانشکده‌ی دندانپزشکی به عنوان دانشجوی خارجی پذیرش بگیرند. معمولاً دانشجو یا از ابتدا تحصیلات مقدماتی را از آمریکا شروع می‌کند تا به مرحله‌ی تقاضای پذیرش در برنامه‌های مخصوص برای گرفتن مدرک برسد و یا این امکان هم هست که اگر از ایران مدرک لیسانس دارید بتوانید انتقال دهید و شرایط دیگر را، که در زیر ذکر می شود، هم مهیا کرده و سپس برای دانشگاه دندانپزشکی تقاضا کنید. در آمریکا حدود 55 دانشکده‌ی دندانپزشکی وجود دارد که برخی خصوصی و برخی دولتی هستند. (در کانادا این تعداد حدود 10 دانشکده است. برای اطلاعات بیشتر در مورد دانشگاه های کانادا به این سایت مراجعه کنید: http://www.dent.unc.edu/careers/prospective_students/canadian.htm

 

 

الف – نحوه‌ی آمادگی و تقاضای پذیرش برای کسانی که می‌خواهند از ابتدا از آمریکا شروع کنند

موارد زیر برای تقاضای پذیرش و ورود به دانشکده‌ی دندانپزشکی لازم است:

داشتنِ مدرک لیسانس – راه‌های متفاوتی برای تحصیل در رشته‌ی دندانپزشکی در آمریکا وجود دارد. معمول‌ترین آن این است که فرد یک مدرک لیسانس در یکی از رشته‌های تجربی از یکی از دانشگاه‌های آمریکا بگیرد و سپس برای رشته‌ی دندانپزشکی اقدام کند. لزوماً احتیاج نیست مدرک لیسانس از همان دانشگاهی باشد که قصد دارید برای رشته‌ی دندانپزشکی آن اقدام کنید. ولی باید در نظر داشته باشید که برخی از دانشگاه‌ها در رشته‌های تجربی قوی‌ترند و بیشتر مورد قبول دانشکده‌های دندانپزشکیِ خوب هستند. برای بعضی از دانشکده‌های دندانپزشکی داشتنِ مدرک لیسانس الزامی نیست اما به دلیل رقابتِ زیاد، داشتنِ این مدرک (و یا حتی مدارک بالاتر) شانس قبولی را زیاد می‌کند. هر چند که رشته‌ی تحصیلی در دوره‌ی لیسانس می‌تواند هر رشته‌ی مورد علاقه‌ی شما باشد ولی بیشتر دانشجو ها در رشته‌های زیست‌شناسی، شیمی و مشابه آن‌ها مدرک می‌گیرند. اگر رشته‌ی لیسانس فرد متفاوت از این‌ها باشد متقاضی می‌بایست درک کافی از دروسی چون زیست‌شناسی، شیمی، فیزیک، ریاضی داشته باشد (این درس‌ها را اضافه بر درس‌های لازمِ لیسانس خود برداشته باشد.) چراکه این درس‌ها هم در امتحان ورودی گنجانده شده‌اند و هم پیش‌نیاز ورود به رشته‌ی دندانپزشکی هستند. نمره‌های تحصیلی قبلی در اخذ پذیرش نقش مهمی دارد. معمولاً حداقل معدل 3.2 یا 3.3 از 4 برای پذیرش لازم است. برای خیلی از دانشکده‌های خوب که رقابت بیشتری بین متقاضیان وجود دارد معدل 3.5 به بالا مطلوب است. همچنین بهتر است که فرد در دوره‌ی لیسانس خود هر ترم حداقل 12 واحد داشته باشد که نشان دهد توانایی تحمل فشار درسی را دارد.

امتحان Dental Admission Test (DAT) : DAT یک امتحان سراسری در آمریکا (و کانادا) است که یکی از فاکتورهای مهم در پذیرفته شدن فرد محسوب می‌شود. این امتحان امروزه کامپیوتری برگزار می‌شود و متقاضی هر زمان که آمادگی داشته باشد می‌تواند این امتحان را در مراکز مشخص‌شده بگذراند و نتیجه را همان روز دریافت کند. نمره‌ی DAT از 30 است و شامل چند بخشِ زیر: علوم طبیعی (زیست‌شناسی، شیمی آلی و معدنی) ریاضیات Quantitative Reasoning و درک مطلب Reading Comprehension و قدرت درک تجسمی Perceptual Ability Test بخش درک مطلب برای کسانی که تسلط کافی روی زبان انگلیسی ندارند مشکل است و نیاز به تمرین بیشتر دارد چون شخص باید در زمان نسبتاً کوتاهی 3 مقاله‌ی بلند را بخواند، درک کند و به سؤال‌های مربوط پاسخ دهد.

Job Shadowing : در آمریکا از شخص متقاضیِ پذیرش ورود به دانشکده‌ی دندانپزشکی انتظار می‌رود که اطلاعات به نسبت کافی از این رشته داشته باشد. این اطلاعات را می‌توان با گذراندنِ یک دوره‌ی حدوداً 40ساعته در یک مطب دندانپزشکی به عنوان مشاهده‌کننده (Observer) و یا کار موقت به عنوان دستیار (Dental Assistant) به دست آورد.

توصیه‌نامه: حداقل 3 توصیه‌نامه لازم است مثلاً دو توصیه‌نامه از سوی اساتید دروس اختصاصی و یکی هم از یک مشاور مدرسه و یا دکتر دندانپزشکی که تحت نظر او کارآموزی کرده‌اید. توصیه‌نامه‌ها بسیار مهم هستند و باید از سوی کسانی نوشته شوند که شما را بشناسند و شایستگی و آمادگی شما را برای ورود به دانشکده‌ی دندانپزشکی توصیه کنند. بنابراین از همان ابتدای دوره‌ی لیسانس لازم است که دانشجو با اساتید خود ارتباط خوبی برقرار کرده و خود را به آنها بشناساند.

کارهای فوق برنامه: از موارد مورد توجه دیگر شرکت داشتن در کارهای فوق برنامه است نظیر فعالیت در انجمن‌های مختلف دانشجویی، کارهای داوطلبانه در داخل و یا خارج دانشگاه، تجربه‌ی مدیریتی، کارهای پزوهشی و یا کلاس‌هایی مثل سفال‌گری که در ارتباط با کار با دست‌هاست.

مرام‌نامه (Personal Statement): در مرام‌نامه فرد باید توضیح دهد که چرا رشته‌ی دندانپزشکی را انتخاب کرده است و چه تجربیاتی دارد.

زمان اقدام کردن (Apply): دانشجویانی که نمی‌خواهند بین دوره‌ی لیسانس و ورودشان به رشته‌ی دندانپزشکی فاصله بیفتد در تابستان سال سوم دوره‌ی لیسانس خود برای ترم پاییز سال بعد اقدام می‌کنند و حداکثر تا آن موقع هم باید امتحان DAT را بدهند تا نمره‌شان به موقع به مدارس مورد نظر فرستاده شود. معمولا زمان شروع فرستادنِ application اوایل ماه ژوئن است. توصیه می‌شود که متقاضی تا زمان مهلت اخذ مدارک صبر نکند و هر چه زودتر مدارک خود را برای بررسی ارسال کند چراکه ممکن است به رغم داشتن شرایط خوب ظرفیت دانشجوی دانشکده قبلاً توسط سایرین تکمیل شده باشد.

نحوه‌ی اقدام: متقاضی باید درخواست‌نامه‌ی اولیه به همراه مابقی مدارک را به سازمانی به نام AADSAS (www.aadsas.org) بفرستد و سپس این سازمان مدارک را به دانشکده‌های مورد نظر متقاضی ارسال می‌کند. برخی مدارس ممکن است یک سری فرم‌های ثانویه (Secondary Application) هم برای تکمیل مدارک به‌طور جداگانه برای متقاضی بفرستند.

مدت زمان تحصیل: دوره‌ی لیسانس معمولاً 4ساله و بعد آن خود دوره‌ی دندانپزشکی در اکثریت دانشکده‌ها 4ساله است. برخی چون University of Pacific دوره‌ی فشرده‌ی 3ساله دارند و یا همانند هاروارد دوره‌ی طولانی‌تر 5ساله دارند. برخی دانشگاه‌ها همچون University of Pacific برنامه‌های مخصوصی Predental Program))دارند که فرد به جای لیسانس می‌تواند یک دوره‌ی فشرده 2-3 ساله بخواند و بعد به رشته‌ی دندانپزشکی وارد شود.

http://www.pacific.edu/admission/academics/accel_programs/dental/index.asp

شهریه‌ی تحصیلی: شهریه‌ی دانشکده‌ی دندانپزشکی از دوره‌ی لیسانس خیلی بیشتر است و میزان آن بسته به خصوصی یا دولتی بودنِ دانشکده و یا مقیم ایالت بودن یا نبودنِ دانشجو و یا خارجی بودنِ وی بین 65هزار تا 200هزار دلار (برای کل 4 سال تحصیلی) متغیر است. این مبلغ جدای از هزینه‌های مربوط به خرج زندگی دانشجویی‌ست. اکثر دانشجویان دوره‌ی دندانپزشکی برای پرداخت هزینه‌های تحصیلی خود وام می‌گیرند. برای افراد مقیم آمریکا برخی وام‌های خصوصی و دولتی موجود است. برخی بورس‌های تحصیلی هم وجود دارند که معمولاً میزان‌شان خیلی کمتر از مبلغ شهریه است. در دوره‌ی لیسانس امکان کار برای افراد مقیم آمریکا در حین درس وجود دارد (اگر شخص مقیم آمریکا نباشد تنها در داخل دانشگاه اجازه‌ی کار دارد) اما در دوره‌ی دندانپزشکی به دلیل حجم زیاد درس‌ها زمانی برای کار جانبی باقی نمی‌ماند.

انتخاب دانشگاه دندانپزشکی: این انتخاب بستگی به نظر شخصی دارد. برای برخی محل زندگی مهم است و برای برخی دیگر میزان تأکید دانشکده بر روی پژوهش و یا ورزیدگی در کلینیک اولویت دارد. اگر شخص در نظر دارد که بعد از دوره‌ی دندانپزشکی تخصص بگیرد بهتر است که مدارسی را که از نظر سطح تحصیلی و پژوهشی رتبه‌ی بالاتری دارند، در نظر بگیرد. اطلاعات مربوط به دانشکده‌های مختلف را می‌توان از طریق اینترنت به دست آورد. چند سایت مفید:


adea , ada , aadsas , aadsas2007 , predents


ب – نحوه‌ی کار برای کسانی که از ایران

 مدرک DDS دارند

 و می‌خواهند این مدرک را در آمریکا بگیرند

تا چند سال قبل این امکان وجود داشت که با دادن چهار امتحان Board در آمریکا شامل دو امتحان National Dental Board و State Board و Bench Board ) این مدرک و اجازه‌ی کار را گرفت. ولی در حال حاضر در اکثریت یا تمام ایالت‌ها این روش برای دندانپزشک‌های خارجی میسر نیست و فرد باید 2 سال در دانشکده‌ی دندانپزشکی بخواند تا این مدرک را بگیرد. برای ورود به دانشکده هم نمره‌ی خوب تافل (Toefl) و Part I National Dental Board Exam - نیاز است. برخی دانشگاه‌ها ممکن است Part II را هم بخواهند. بعد از ورود هم فرد مانند بقیه‌ی دانشجوها باید در آخر امتحان State Board آن ایالت مربوطه را بدهد تا License آن ایالت را بگیرد. برای اطلاعات بیشتر به وب‌سایتِ دانشکده‌های دندانپزشکی در قسمت International Dental Studies (IDS) رجوع کنید. مثلاً

http://dental.pacific.edu/admissions1/IDS/default.htm


نویسنده: علی اکبر عفتی








PageRank Button by webzist