دنیای دندان پزشکی

هدف این سایت آشنایی هر چه بیشتر دوستان با حفره دهان، انواع بیماریهای شایع و روشهای درمان مربوطه و کلا بیمار، دندانپزشک و حرفه دندانپزشکی ایست. امید است در وقتی که صرف خواندن این مطالب مکنید مطالبی کاربردی و مفید فرا گرفته و آنها را در مسیر سلامت هر چه بیشتر دهان و دندان بکار گیرید. باعث خوشحالی و دلگرمی ایست که سئوال، پیشنهاد، انتقادی و یا هر مطلبی را که لازم دانستید مطرح فرماید.این سایت شامل اطلاعاتی به زبان فارسی در زمینه مسائل عمومی و اختصاصی دهان و دندان و حرفه دندانپزشکی میباشد.

نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٢:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳٠

به نظر می رسد که در دنیای رنگارنگ و چسبناک آدامس ها باید اتفاقات خوشایندی افتاده باشد که کارشان از تفریحی شاد و بچگانه، به مطب های دندانپزشکی کشیده شده است!

اگر شما بخواهید از پوسیدگی دندان های تان پیشگیری کنید، آدامس ها به شما کمک می کنند. آدامس هایی در بازار وجود دارند که حاوی “فلوراید” هستند. فلوراید را اغلب به آب آشامیدنی شهر ها، نمک، شیر و شکر می افزایند. فلوراید روند پوسیدگی دندان را متوقف می کند و همچنین پوسیدگی هایی را که در مراحل اولیه و ابتدایی خود هستند، ترمیم می کند. امروزه به “آدامس های بدون قند” فلوراید افزوده اند. وقتی شما این آدامس ها را در دهان می گذارید و می جوید، فلوراید از آدامس آزاد شده و در سطح مینای دندان شما می نشیند و به تدریج جذب ساختار دندان شده و مینای دندان تان را مقاوم می کند.

منظور از “آدامس بدون قند” این نیست که این آدامس ها شیرین نیستند، برعکس ! حتی ممکن است از آدامس های معمولی هم شیرین تر باشند! تنها تفاوت این آدامس ها با آدامس های معمولی در این است که شیرین کننده های مصنوعی که به “قند های تخمیر نشدنی” معروف اند، در آن ها استفاده شده است. اریتریول، ایزومالت، سوربیتول، زایلیتول و مانیتول از جمله این قند های تخمیر نشدنی هستند. این شیرین کننده ها(قند های تخمیر نشدنی) در نوشابه های رژیمی هم استفاده می شوند.

اگر آدامس دارای قند معمولی باشد، قند در اختیار باکتری های پوسیدگی زای دندان قرار گرفته و این باکتری ها با تولید اسید، باعث معدنی زدایی و در اصطلاح پوسیدگی دندان ها می شوند. ولی قند های تخمیر نشدنی نمی توانند به وسیله باکتری های پوسیدگی زا تجزیه شوند و از آن ها اسیدی حاصل نمی شود و در نتیجه باعث پوسیدگی دندان نمی شوند.

به همین دلیل است که دندانپزشکان جدیدا در کنار مسواک و خمیر دندان، “آدامس های بدون قند و فلوراید دار” را به بیماران شان توصیه می کنند.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳٠

“رفتم دندانپزشکی و دندانم را با لیزر پر کردم” این جمله برای تان آشنا نیست؟ خیلی از بیماران ترمیم دندان هایشان با مواد همرنگ دندان و نور دستگاه ویژه ای را که نور آبی تولید می کند، ترمیم دندان های شان با لیزر می دانند ولی این به هیچ وجه لیزر نیست، دستگاهی ویژه به اسم “لایت کیور” است و نوری با طول موج خاص تولید می کند که می تواند مواد همرنگ دندان را به دندان تان بچسباند. ولی استفاده از لیزر در دندانپزشکی نوین تکنیک جدیدی است که هم می تواند درد را به هنگام درمان های دندانپزشکی کاهش دهد و هم دقت دندانپزشک را برای درمان بیماری های دهان و دندان افزایش دهد.

اگر سری به مطب های دندانپزشکی مدرن در دنیا بزنید، دستگاه های لیزر را در کنار سایر تجهیزات دندانپزشکی می بینید.

لیزر دست دندانپزشک شما را برای بسیاری از درمان های زیر باز می گذارد:

خلاصی از دست تومورهای خوش خیم: بسیاری از تومور های موجود در دهان خوش خیم هستند که با استفاده از لیزر های دندانپزشکی می توان این تومور ها را بدون درد و خونریزی از دهان حذف کرد.

تشخیص و درمان به موقع پوسیدگی دندانی: همیشه پوسیدگی های بزرگ دندان از یک پوسیدگی کوچک آغاز می شوند. با استفاده از لیزر دندانپزشک شما می تواند کوچکترین پوسیدگی ها را تشخیص و به موقع درمان کند.

ترمیم دندان بدون بی حسی و فرز(دریل)های دندانپزشکی: اگر از لیزر های ویژه تراش بافت سخت استفاده شود، دیگر نه نیازی به بی حسی وجود دارد و نه نیاز است صدای دریل های دندانپزشکی را تحمل کنید.

سفید کردن دندان ها: در حال حاضر در تمام دنیا اکثرا از مواد شیمیایی برای سفید کردن دندان ها در مطب ها استفاده می شود ولی وقتی نور لیزر روی این مواد شیمیایی متمرکز شود، فرایند سفید شدن سریع تر انجام شده و در نهایت از نتیجه کار راضی تر خواهید بود.

رهایی از حساسیت دندانی: گاهی اوقات دندان ها به دلایلی غیر از وجود پوسیدگی، نسبت به مواد غذایی سرد و گرم حساس و دردناک می شوند. لیزر درمان جدیدی برای رهایی از شر این دردهای تند و تیز برای همیشه است چرا که با انعقاد پروتئین ها، دهانه لوله های ریز داخل ساختمان دندان را مسدود کرده و حساسیت دندانی بهبود می یابد.

انجام جراحی های بافت نرم بدون نیاز به بی حسی و بدون خونریزی: با استفاده از لیزر خونریزی از لثه بسیار کاهش می یابد، چون طیف پرانرژی لیزر سبب لخته شدن سریع خون می شود.

کاهش خطر عفونت پس از اعمال دندانپزشکی: طیف پر انرژی لیزر میکروب های ناحیه را از بین می برد و احتمال خطر عفونت را کاهش می دهد.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٢:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳٠

 

در اکثر خانه ها جعبه ی کوچکی حاوی مواد و وسائل لازم برای درمان و کنترل دردها و جراحت های  بدن وجود دارد، اما آیا تا کنون به این فکر بوده اید که در هنگام ایجاد یک دندان درد یا شکستن یک دندان یا سوختگی زبان ناشی از نوشیدن چای داغ  چه اقداماتی باید انجام دهید و به چه وسائلی نیاز دارید؟

جراحت ها و اورژانس های دهان و دندان در کودکان و بزرگسالان بسیار شایعند. شما می توانید با تهیه کردن چند وسیله و ماده ساده از داروخانه، به راحتی یک “جعبه کمک های اولیه دهان و دندان” را فراهم کنید.

با وجود اینکه این جعبه کمک های اولیه نمی تواند جایگزین درمان اصلی و تخصصی شود، ولی می تواند برای کنترل اورژانس های دهان و دندان جزئی و جلوگیری از پیشرفت آن ها، تا دسترسی به دندانپزشک کارساز باشد.

برای جمع آوری و فراهم آوردن این جعبه کمک های اولیه در قدم اول تهیه مواد زیر از داروخانه پیشنهاد می شود: نخ دندان، مسواک، باند استریل، گاز استریل، آسپیرین، سرم فیزیولوژی، پارافین(ترجیحا موم دندانپزشکی)، دستکش یک بار مصرف، یک محلول دهانشویه اکسیژنه و محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal. وجود وسائلی چون پنس و آینه یک بار مصرف دندانپزشکی در این جعبه نیز در خیلی موارد کمک کننده و مفید است.

شایع ترین اورژانس های دندانپزشکی و روش درمان و کنترل موقتی آن ها در خانه:

دندان درد: چنانچه دندان شما فقط به غذاهای سرد یا داغ یا شیرین حساس است، با آب ولرم دهانتان را بشویید و با نخ دندان مواد غذایی بین دندان ها را پاک کنید و به آرامی دهانتان را با آب ولرم مسواک بزنید و در اولین فرصت برای ترمیم(پر کردن) دندان تان به دندانپزشک مراجعه کنید.

اما اگر درد شما شدید است و یا همراه با تورم است، یک کیسه حاوی یخ(کمپرس سرد) را به مدت ۲۰ دقیقه روی گونه قرار دهید و به مدت ۲۰ دقیقه آن را بردارید. این کار را متناوبا تا رسیدن به دندانپزشک تکرار کنید. از گرما دادن موضع بپرهیزید. یک یا دو عدد آسپیرین بخورید. اگر نیمه شب است و به استراحت نیاز دارید، به هنگام خواب سعی کنید که سر شما بالاتر از بقیه بدنتان قرار گیرد و ترجیحا روی مبل یا صندلی به حالت نیمه نشسته بخوابید. قطعا نیازی به یادآوری بنده نیست و در اولین فرصت به دندانپزشک مراجعه خواهید کرد!

فرو رفتن جسم  خارجی در بین دندان ها: اگر جسم خارجی قابل رویت است آن را با پنس دندانپزشکی بیرون بیاورید ولی اگر قادر به دیدن آن نیستید سعی کنید که آن را با نخ دندان بیرون بیاورید. پس از بیرون آوردن جسم خارجی حتما آب را به شدت در دهانتان غرغره کنید تا باقیمانده اجسام خارج شوند. سعی نکنید که جسم خارجی را با جسم نوک تیز بیرون بیاورید. اگر عمق فرورفتگی جسم زیاد است و نمی توانید آن را خارج کنید به دندانپزشک مراجعه کنید.

زخم های سطحی دهان ناشی از تحریکات فیزیکی و شیمیایی: این زخم های سطحی در سطح داخلی گونه، لثه و زبان به وجود می آیند. ممکن است بر اثر گاز گرفتن گونه، مسواک زدن شدید، خوردن غذاهای داغ و یا تحریکات ناشی از براکت های ارتودنسی ایجاد شوند. یک محلول دهانشویه اکسیژنه با حباب هایی که ایجاد می کند باعث تمیز کردن زخم از خرده های مواد غذایی می شود. محلول Colgate Orabase Sothe-N-Seal نیز با پوشاندن سطح زخم باعث التیام و کاهش درد زخم می شود.

بیرون افتادن دندان از دهان: این اورژانس در کودکان بسیار شایع است. در صورت امکان دندان بیرون افتاده را پیدا کنید. آن را با سرم فیزیولوژی بشویید و آن را در یک لیوان شیر یا سرم فیزیولوژی یا بزاق خود بیمار قرار داده و سریعا به دندانپزشک مراجعه کنید. به هیچ عنوان سعی در تمیز کردن و لمس کردن ریشه دندان نکنید و آن را از ناحیه تاج دندان بگیرید. یک قطعه گاز استریل بر روی محل دندان در دهان قرار دهید و به مدت ۵ دقیقه فشار دهید تا خون ریزی کاهش یابد. در بسیاری از موارد دندانپزشک با شستشوی مناسب محل، دندان را دوباره در محلش می کارد و در طولانی مدت دندان قابل نگهداری است. نکته طلایی برای نجات دادن جان این دندان، زمان است. اگر شما بتوانید کودکتان را در کمتر از ۳۰ دقیقه به یک کلینیک دندانپزشکی برسانید، احتمال اینکه بتوان درمان موفقیت آمیزی برای این دندان انجام داد، بیش از ۹۰ درصد خواهد بود.

شکستن دندان: سریعا محل دندان مورد نظر را با سرم فیزیولوژی بشویید. یک کیسه حاوی یخ را بر روی موضع قرار دهید. اگر دندان دارای یک لبه تیز شده است که باعث آزار گونه و زبان می شود، با پارافین یا در صورت امکان موم دندانپزشکی لبه تیز را بپوشانید و به دندانپزشک مراجعه کنید.

گاز گرفتن زبان یا گونه: یک گاز استریل را برای کنترل خونریزی به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه با فشار نگه دارید. پس از قطع کامل خونریزی و ایجاد لخته، محل زخم را با سرم فیزیولوژی بشویید. اگر خونریزی کنترل نشد یک گاز استریل را با سرم خیسانده و در محل برای مدت ۳۰ دقیقه نگه دارید. اگر خونریزی غیر قابل کنترل بود باید سریعا به اورژانس بیمارستان مراجعه کنید.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٢:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳٠

پروتز ثابت (Fixed Prosthodontics) علم و هنر بازسازی دندان های تخریب شده، توسط فلزات ریختگی، متال-سرامیک یا تمام سرامیک و همچنین جایگزینی دندان های از دست رفته است.

با بازسازی تاج دندان های تخریب شده می تواند زیبایی مناسب را به دندان باز گرداند، عملکرد دندان را در جویدن و تلفظ بعضی حروف بهبود بخشید، سلامتی و درستی قوس دندانی را تامین نمود و در بسیاری موارد اعتماد به نفس را در بیمار بالا برد.

به ساختار های مصنوعی که جایگزین ساختار از دست رفته دندان می شوند، رستوریشن (Restoration) گفته می شود. روکش یا کراون (Crown) یک رستوریشن است که سطح خارجی تاج دندان را می پوشاند یا به اصطلاح روکش (Veneer) می کند.

یک روکش باید در حالی که عملکرد از دست رفته دندان را برمی گرداند، شکل ظاهری، انحنا و رنگ طبیعی قسمت های آسیب دیده دندان را دوباره بازسازی نماید و نیز از ساختمان باقیمانده دندان نیز محافظت نماید.

روکش ها به چند دسته تقسیم می شوند:

پارتیال ونیر کراون (Partial Veneer Crown): روکشی است که یک یا بیش از یک سطح محوری دندان را بدون پوشش باقی می گذارد. بنابراین برای ترمیم دندان هایی به کار می رود که حدود نصف یا بیش از نصف ساختار تاجی آن باقی مانده است.

روکش تمام فلزی(Full Metal Crown) : جهت ترمیم دندان هایی که سطوح محوری آسیب دیده آن ها زیاد است و کل تاج دندان را پوشش می دهد به کار می رود. استفاده از آن به موقعیت هایی محدود می شود که انتظارات زیبایی (Esthetic) وجود ندارد و به همین دلیل عموما از آن برای ترمیم دندان های خلفی که در معرض دید نیستند استفاده می شود.

روکش متال-سرامیک(Metal-Ceramic Crown) : جهت ترمیم دندان هایی که سطوح محوری آسیب دیده فراوان دارند استفاده می شود. به دلیل وجود یک لایه سرامیک همرنگ با دندان بر روی لایه فلزی، نیاز های زیبایی را تا حد زیادی برآورده می کند.

روکش تمام سرامیک(All-Ceramic Crown) : هنگامی که پوشش کامل تاج و حداکثر زیبایی مد نظر باشد، از آن استفاده می شود. این روکش معمولا برای ترمیم دندان های جلویی استفاده می شود و مقاومت آن در برابر شکستن از دو نوع قبلی کمتر است.

برای قرارگیری روکش روی دندان، باید سطوح جونده و سطوح محوری باقیمانده دندان نیز تراش بخورند. بسته به نوع روکش انتخاب شده و در سطوح محوری مختلف دندان، تراشی به عمق ۱/۲ تا ۲ میلیمتر در دندان های مختلف و سطوح محوری مختلف داده می شود. تراش دندان دارای قوانینی است که حداکثر دوام و استحکام رستوریشن و دندان را فراهم می کند.

پس از اینکه تراش کامل شد، با استفاده از مواد قالبگیری مخصوص، از کل فک قالبی تهیه می شود که نگاره منفی از ساختار دندان تراش خورده و دندان های مجاور است. سپس قالب همراه با دستور کار دندانپزشک به لابراتوار پروتز های دندانی فرستاده می شود تا روکش مورد نظر ساخته شود.

پس از ساخت روکش، دندانپزشک آن را در دهان بیمار امتحان می کند تا مطمئن شود که روکش دارای تطابق خوبی با دندان است و لبه های آن فاقد هر گونه نشتی است و رنگ آن متناسب با سایر دندان ها و رابطه آن با دندان های مجاور و مقابل نیز مناسب است. سپس روکش با چسب های مخصوصی که اصطلاحا”، سمان (Cement) خوانده می شود روی دندان چسبانده می شود.








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٢:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۳٠

حتما شما هم این روزها زیاد شنیده اید که بعضی ها می گویند: من پیش دندانپزشکم رفتم و او با اشعه یا لیزر دندان هایم را پر کرد، به طوری که اصلا معلوم نیست پر شده است.

پر کردن دندان یا همان ترمیم دندان، به معنی برداشتن و تراش دادن پوسیدگی های دندان و جایگزین کردن آن با مواد ترمیمی است. این ماده ترمیمی تا مدت های طولانی فقط آمالگام(همان پر کردگی های سیاه رنگ یا نقره ای رنگ قدیمی) بود. اما در سال های اخیر با پیشرفت علم، مواد دندانی همرنگ دندان یا همان کامپوزیت ها به عرصه دندانپزشکی ترمیمی وارد شده اند. این ترمیم های همرنگ دندان به دلیل زیبایی که دارند، برای ترمیم دندان های جلویی مفید هستند.

کامپوزیت هایی که اکنون مورد استفاده قرار می گیرند در ابتدا به شکل خمیر هستند و کامپوزیت نوری نامیده می شوند ، زیرا در حضور نور شروع به سفت شدن می کنند. این کامپوزیت ها مخلوطی از مواد به نام مونومر هستند که این مونومرها در حضور نور سفت شده و تبدیل به ماده ای سخت به نام پلیمر می شوند.

همانطور که گفته شد، این کامپوزیت ها به شکل خمیر هستند که دندانپزشک می تواند آنها را به راحتی در حفره تراش داده شده روی دندان قرار دهد و آنرا به شکل دلخواه شکل دهد.سپس با استفاده از نور آنرا پلیمریزه و به حالت سفت و سخت در می آورد.

نوری که امروزه برای سخت شدن کامپوزیت ها استفاده می شود، طیف آبی نور مرئی است. پس برخلاف آنکه عده ای به اشتباه آنرا لیزر یا اشعه ماورای بنفش می نامند، این نور همان نور مرئی است.

این نور قدرت نفوذ به حدود ۲ میلیمتر از کامپوزیت را داراست. پس دندانپزشک باید لایه به لایه کامپوزیت را روی دندان بگذارد و هر بار حدود ۲۰ تا ۳۰ ثانیه نور آبی را بتاباند تا هر لایه سفت شود و بعد لایه بعدی را بگذارد. اگر کامپوزیت نور کافی دریافت نکند ،ماده به خوبی سفت نمی شود و احتمال شکستگی در ترمیم و همچنین رنگ پذیری و تغییر رنگ آن در آینده وجود دارد.

بعد از سفت شدن کامپوزیت، دندانپزشک با استفاده از وسایل و برس های مخصوص، سطح آنرا پولیش می کند تا زیبا و براق شود. از آنجا که رنگ های گوناگونی از کامپوزیت وجود دارد، دندانپزشک رنگی را انتخاب می کند که بیشترین شباهت را به رنگ دندان اولیه داشته باشد.

از دیگر مزایای کامپوزیت، علاوه بر زیبایی، این است که این ماده با استفاده از تمهیداتی که توسط دندانپزشک به کار بسته می شود قابلیت چسبیدن به نسج دندان را دارد، همین امر باعث می شود تا نیاز نباشد که دندانپزشک تراش زیادی به دندان بدهد.(بر خلاف آمالگام که نیاز به تراش نسج بیشتری از دندان دارد تا ترمیم از دندان جدا نشود.)بنابراین با استفاده از کامپوزیت ها می توان بافت بیشتری از دندان را حفظ کرد.

از کامپوزیت علاوه بر ترمیم پوسیدگیها، در ترمیم شکستگی لبه دندان های جلویی، در بستن فاصله های بین دندانی، در تصحیح کردن شکل دندان های بد فرم، و در ارتودنسی برای چسباندن سیم های ارتودنسی ثابت، استفاده می شود.

مساله ای که طی کار کردن با کامپوزیت مهم است، این است که دندان مورد نظر و محیط اطراف آن باید تا جایی که امکان دارد خشک باشد، تا حداکثر چسبندگی کامپوزیت با دندان فراهم شود. دندانپزشک این کار را با استفاده از پنبه و ساکشن های قوی انجام میدهد و بیمار نیز باید در این مرحله همکاری لازم را با دندانپزشک انجام دهد.

کامپوزیت ها را عموما در دندان های جلویی به کار می برند، چرا که مساله زیبایی در این دندان ها بسیار مطرح است.این مواد در صورت کاربرد در دندان های خلفی، دچار سایش می شوند و از بین می روند، بنابراین در ترمیم دندان های خلفی کمتر مورد استفاده قرار می گیرند.

البته امروزه کامپوزیت های جدیدی به بازار آمده اند که از استحکام بیشتری برخوردارند و می توان برای پر کردن دندان های خلفی هم از آنها استفاده کرد. البته باز هم استحکام آمالگام را ندارند اما زیبا هستند.

و نکته آخر اینکه ترمیم های کامپوزیتی باید هر ساله توسط دندانپزشک چک شوند، تا در صورت به وجود آمدن هرگونه نقص در ترمیم ، دندان مجددا ترمیم شود، تا دندان دچار پوسیدگی های ثانویه نگردد.

 








نویسنده : علی اکبر عفتی ; ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢۸

یک متخصص تغذیه و رژیم درمانی گفت: مصرف چیپس و بیسکویت امکان ابتلا به پوسیدگی دندان را افزایش می دهد.

دکتر "رضا آمری نیا" روز شنبه در گفت و گو با ایرنا، با بیان اینکه عوامل تغذیه اى نقش موثری بر ایجاد پوسیدگى دندان دارند، افزود: مصرف چیپس و بیسکویت به دلیل سرشار بودن از کربوهیدرات هاى قابل تخمیر در افزایش پوسیدگی دندان ها موثر است.

وی با بیان اینکه کربوهیدرات هاى قابل تخمیر ماده ایده آل براى باکترى هاست، اظهار داشت: فرآورده هاى اسیدى ناشى از کربوهیدارت های قابل تخمیر موجب کاهش PH بزاق و فراهم شدن زمینه براى تولید پوسیدگى دندان می شود.

وی افزود: مواد قندى تخمیر شونده در چهار گروه مواد غذایی از جمله حبوبات، میوه جات، فرآورده هاى لبنى و مواد قندى وجود دارد.

این متخصص تصریح کرد: با وجود اینکه برخی سبزیجات نیز شامل مواد قندى تخمیر شدنى هستند اما گزارشى مبنى بر پوسیدگى زایى آنها تاکنون ارائه نشده است.

آمری نیا گفت: پوسیدگى دندان یکى از رایج ترین بیمارى هاى عفونى است و براساس گزارشات موجود میزان ابتلا به این بیماری پنج برابر رایج تر از آسم است.

وی افزود: ایجاد پوسیدگى دندان به عواملى همچون ترکیبات مینا و عاج، محل قرارگیرى دندان ها، نوع و میزان بزاق، وجود شیارها و حفرات در تاج دندان، ترکیبات بزاق و روش زندگی نیز، بستگى دارد.
وی تاکید کرد: بزاق هاى الکالوئیدى اثر پیشگیرانه داشته و بزاق های اسیدى موجب افزایش خطر پوسیدگى دندان مى شوند.

آمری نیا یادآور شد: آشامیدنى ها و تعداد وعده هاى غذایى با تاثیرى که بر روى میکروب هاى موجود در محیط دهان و دندان دارند، دارای نقش مهمى در تکامل دندان، لثه، نسوج و ساختار استخوانى محیط دهان و همچنین، پیشگیرى از انواع بیمارى هاى دهان و دندان هستند.






PageRank Button by webzist